در رویاهایت جایی برایم باز کن ، جایی که عشق را بشود مثل بازی های کودکی باور کرد ، خسته شدم از بی جایی !

صبر کن ، برگرد ، چمدان هایمان اشتباه شده است ، دلم را به جای خاطراتت بردی !

دوریت زمستانی دیگر است ، کمتر از من دور شو ، باز سرما خورده ام

ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻗﺼﻪ ﻓﺮﺩﻭﺱ ﻭ ﺗﻤﻨﺎﯼ ﺑﻬﺸﺖ،ﮔﻔﺘﮕﻮﯾﯽﻭﺧﯿﺎﻟﯽ ﺯﺟﻬﺎﻥ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮﺳﺖ،ﻧﻘﺶ ﻣﺎ ﮔﻮ ﻧﻨﮕﺎﺭﻧﺪ ﺑﻪ ﺩﯾﺒﺎﭼﻪ ﻋﻘﻞ،ﻫﺮﮐﺠﺎ ﻧﺎﻟﻪ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ ﻧﺸﺎﻥﻣﻦﻭﺗﻮﺳﺖ

کلاغه باخیال راحت دونه های دام رومیخوره،چون میدونست کسی توی قفسش کلاغ نگه نمیداره

جای قول و قرارهایمان امن است ، زیر پاهای تو !

دلتنگی های من به تو رفته اند ، آرام می آیند ، در سینه می نشینند ، دیگر نمی روند .

وقتی که بود نمیدیدم ، وقتی دیدم که نبود

سالهاست کوهستان دلم به حرمت ردپایت به برفهایش اجازه ی آب شدن نمیدهد .

میدانی تنهایی کجایش درد دارد ؟ انکارش !

همون قدر که ستاره هست اگه ماه بود / باز این آسمون بی تو سیاه بود .

قدم به عشق تونمیرسید,
غرورم رازیرپایم گذاشتم تابرسد,امابازهم نرسید

به گمانم یادت پنجره ی احساسم رامیکوبد،چراکه دردلم هوای دلتنگی بپاست

با تو از نابترین لحظه سخن خواهم گفت
دوستت خواهم داشت هیچ میدانی چیست? 


لحظه ای نیست که در خاطر من یاد تو نیست.....